پرسپولیس از هشت بازی فقط در مسابقات باشگاهی قاره یک برد کسب کرد، آن هم در روزی که اگر پنالتی وینگر سوری الشرطه گل می‌شد، شاید همان یک برد هم به باخت تبدیل می‌شد.
 قرمزها به السد، الهلال و الاهلی باختند که واقعا فقط باخت به دو تیم عربستانی بخاطر هزینه وحشتناک قابل هضم است. مساوی در تهران با پاختاکور، مساوی با الغرافه، مساوی با الریان‌ و مساوی با تیم دوم النصر. واقعا برای بردن این چهار تیم آخر هم باید این قراردادهای سرسام‌آور را بست؟
فوتبال ما بیراهه  می رود.نه ساختار داریم، نه تیم داریم، نه قدرت داریم و نه باشگاه! 
فقط پرداخت های نجومی در کار است.این فقط در پرسپولیس وجود ندارد.در استقلال هم چنین حکایتی وجوددارد.
چرا استقلال باید درنیمه دوم جدول   باشد؟چرا سپاهان باید در لیگ آسیا به سرعت برق و باد حذف شود؟چرا باید یک باشگاه در طول یک فصل ۴مربی عوض کند؟چرا باید یک باشگاه در طول یک فصل ۴مدیر عامل به خود ببیند؟چرا باید یک مدیر عامل باشگاه بعد از هر مسابقه در زمینه نتیجه بازی ومسایل فنی تیم مصاحبه کند؟ این چراها ومجموعه  سئوال هانشان می دهد که در فوتبال هیچکس بر سر جای خود قرار ندارد.به همین خاطر فوتبال ما گران اداره می شودتا کی باید این رویه طی شود ؟به گمانم هرگز!به جدول لیگ نخبگان آسیا نگاه کنید، هر چه «ال» هست(ابتدای نام تیم های عربی)بالای جدول را تصاحب کرده اند.